‘Lang leve de vooruitgang in de agrarische sector’

Er ging een wereld voor mij open. Deze varkensboer weet nog niet het verschil tussen Engels of Italiaans gras. Wat is er ongelofelijk veel aandacht en menselijke energie voor nodig om een ras te kweken. En dan mag je hopen dat er eentje per jaar op de rassenlijst komt. Wat doen die mensen dat werk met veel passie en liefde voor de vooruitgang van een akkergewas.

Zeeland is overigens altijd een bezoekje waard. Lekker eten uit het water, terwijl je staat op land dat grotendeels gewonnen is op het water en beschermd wordt met steeds hoger wordende dijken. Al lijkt de natuurwoede te zijn toegeslagen. Grote gebieden zien er verwilderd uit en de eerste gedachte was dat een beetje landontginning de boel wel zal doen opknappen. Ach, dromen mag, toch?

Voor het tweede tripje ging de reis iets verder: naar Canada. Een land dat de meesten onder u vast wel hebben bezocht voor familiebezoek of als stagiair. Ik vertel dan ook niks nieuws als ik zeg dat de landbouw daar in niets te vergelijken is met de Nederlandse.

De ruimte in Canada is zelfs een beetje overdonderend. Je kunt kijken over een perceel en dan nog niet het einde zien. Als je de trekker start en je begint aan een rondje, ben je met de koffie terug. En na het tweede rondje kun je aan de lunch.

Vrije markt

Wat de veehouderij betreft, is het allemaal net iets groter. Niet beter, wel groter. Ook de uitdagingen zijn hetzelfde. Een overheid die soms lastig is. De vrije markt is volop aanwezig en de afhankelijkheid van Amerika is groot. Toch mooi om te zien dat onze collega’s daar dezelfde drang hebben als wij om hun bedrijven vooruit te helpen.

Het doel van onze reis was de topfokkerij van de varkens te bekijken. Net als in Zeeland was ik onder de indruk van de inzet en gedrevenheid van mensen om een nog beter varken te maken. En dat lukt, ondanks dat er al ruim honderd jaar wordt gewerkt aan het varken.

Al worden de uitdagingen steeds groter bij het varken van de toekomst. Deze moet niet alleen hard en efficiënt groeien, maar ook een sociaal intelligent dier zijn dat van andermans staarten afblijft en zijn biggen niet dooddrukt tijdens het werpen. Als dat gelukt is, hebben we straks echt een varken met vijf poten. Mooie reis, mooie mensen daar en lekker even geen stikstof.