‘We stellen minimale kwaliteitseisen aan huisvesting’

Een concrete verandering is dat er minimale kwaliteitseisen gesteld worden aan huisvesting. ‘Bij de komst van grote bedrijven moet worden onderzocht wat de huisvestingsbehoefte van nieuwe werknemers is’, licht Karar toe. ‘Verder krijgt de provincie een coördinerende rol om gemeenten te ondersteunen bij toezicht en handhaving om zo de plekken waar het misgaat beter aan te pakken.’

Waar gaat het vooral mis?

‘Veel arbeidsmigranten staan niet geregistreerd. Gemeenten weten vaak niet hoeveel er daadwerkelijk wonen. Dat maakt het lastig om huisvesting te organiseren en mensen bij de samenleving te betrekken. Tegelijkertijd zien we schrijnende situaties. Mensen hebben soms geen privacy. Wie zijn baan verliest, kan zomaar op straat belanden.’

Wat gaat de provincie afdwingen?

‘We blijven een middenbestuur, dus veel draait om samenwerking met gemeenten en andere partijen. Via de omgevingsverordening kunnen we gemeenten wel instructies geven over de kwaliteit van huisvesting. Daarnaast kunnen we kennis en ervaring delen. Vooral kleine gemeenten missen soms de mensen en expertise om dit goed aan te pakken.’

Lees ook: Vijlbrief komt met verbod op uitzendkrachten in vleessector vanaf maart 2028

Wanneer gaat een arbeidsmigrant hier iets van merken?

‘We willen de wijzigingen zo snel mogelijk laten ingaan. Vanaf volgend jaar moeten de processen echt op gang komen. We betrekken LTO Noord daarbij opnieuw bij de gesprekken. Het is belangrijk dat er snel iets gebeurt. Arbeidsmigranten zijn ook gewoon werknemers die een minimale kwaliteit van huisvesting verdienen.’

Krijgt dit landelijk navolging?

‘Limburg is al voortvarend bezig. Daar kunnen we van leren. Ook Zuid-Holland heeft dit onderwerp in het vizier. Voor veel provincies is het nog nieuw. Landelijke regelgeving zou beter en efficiënter zijn, maar zolang die er niet is, moeten we als provincie doen wat we kunnen.’