Van Essen staat open voor flexibiliteit in zonerings-aanpak

Van Essen zei dit tijdens het Kamerdebat over de kabinetsplannen waarmee Nederland van het stikstofslot moet komen. Oppositiepartijen uiten daarbij hun zorgen over het voornemen om rondom 15 kwetsbare natuurgebieden veen zone van 1000 meter in te stellen waarin extra inspanningen nodig zijn om de stikstofemissie te reduceren.

De minister spreekt van ‘omwisselbesluiten’. Daarbij wordt de zone van 1000 meter ingeruild voor 500 meter, in combinatie met aanvullende maatregelen. In een gebied bij de Veluwe is dit al gebeurd, stelt hij. Voorwaarde is dat de doelen ook bij zo’n kleinere zone worden gehaald.

Verder stelt hij dat de zones van 1000 meter noodzakelijk zijn. ‘We kiezen voor 1000 meterzones bij natuurgebieden die zwaarst overbelast zijn. In zones van 0 tot 500 meter kunnen we de meeste reductie behalen van stikstof die op het natuurgebied neerslaat. Maar we weten ook dat we in de zone van 500 tot 1000 meter nog steeds heel effectief stikstof kunnen reduceren. Daarom kiezen we op sommige plekken daarvoor.’

Extensiveren

Boeren in de zones krijgen een hogere opgave om emissie te reduceren. Zij zullen moeten extensiveren of omschakelen. ‘De reductie in de zones hebben we gezet op percentages en bereik waarop landbouw mogelijk blijft’, zeg Van Essen. Hij erkent dat boeren daarvoor wel bepaalde stappen moeten nemen.

Van Essen wil de extensivering in de zones ondersteunen. Het kabinet trekt daar is 9 miljard euro voor uit. Hij vindt het belangrijk dat bedrijven op deze plekken een goed verdienmodel houden, bijvoorbeeld met andere soorten van landbouw of neventakken. De minister wil deze boeren niet verplichten om te schakelen naar biologisch landbouw. ‘Ondernemers moeten zelf de keuzes maken voor hun bedrijf.’

Daarnaast ging Van Essen in op een aantal andere onderdelen uit de Kabinetsbrief. Hij verklaarde ook waarom een stalnorm is gebaseerd op fosfaatrechten en niet aan bijvoorbeeld de oppervlakte van een berdrijf. De reden daarvoor is dat het aantal fosfaatrechten een maximum heeft en de oppervlakte praktisch gezien niet.

Veldemissies kunnen nog niet worden meegenomen in de benadering. Het meten van veldemissie is zeer complex omdat er veel factoren van invloed zijn, stelt de minister. ‘Als op enig moment blijkt dat het mogelijk is om veldemissies onderdeel van doelsturing te maken, dan gaan we daarmee aan de slag.’