'Wenninks droompaleis: visie of fata morgana?'

Neem nu ons stroomnet. Dat is via constructies eigendom van gemeenten en provincies. Het resultaat? Een bureaucratisch doolhof waar een gemiddelde uitbreiding langer duurt dan de bouw van een piramide. Als de BV Nederland echt gas wil geven, moet Den Haag de regie pakken en de huidige spelregels direct bij het oud vuil zetten. Maar in ons polderlandje, waar we zelfs over de kleur van een lantaarnpaal drie jaar vergaderen, zie ik dat niet gebeuren.

Dan hebben we nog onze 'innovatiedrang'. We zitten bovenop een gigantische berg met pensioengeld, maar zodra het woord 'risico' valt, schieten we in een kramp. We hebben de bankrekening van een miljardair, maar de ambitie van een vrek. We willen wel de lusten, maar niet de lasten.

Wat mij ook opvalt: Wennink doet alsof Nederland een eiland is. Hallo? We hebben Europa nodig om een vuist te maken tegen China en de Verenigde Staten. Hij vindt het 'doodzonde' dat Nederlandse uitvindingen in het buitenland groot worden. Word wakker!

We hebben een schreeuwend tekort aan personeel, we koesteren ons sociale vangnet en vele vakantiedagen (in de Verenigde Staten mogen ze blij zijn met tien dagen en kun je om niets worden ontslagen) en we hebben een collectieve allergie voor arbeidsmigranten. Volkswagen produceert in 27 landen, terwijl de techniek uit Duitsland komt. Is dat erg? ASML staat zelf ook in zestien landen. Dat riekt een beetje naar boter op het hoofd.

We zijn wereldkampioen uitvinden. Bijvoorbeeld de melkrobot, onze trots. Laten we die creativiteit gebruiken voor de echte hoofdpijndossiers, zoals de stikstofcrisis. Nu schuift het rapport van Wennink de melkveehouders gewoon aan de kant. Daar had een visie moeten liggen.

Het rapport is een knap staaltje wensdenken waar het midden- en kleinbedrijf (mkb) – de motor van onze economie – bekaaid vanaf komt. In China zou deze aanpak werken; daar vraagt niemand om je mening. In Nederland vrees ik dat dit rapport eindigt op de stapel niet uitgevoerde plannen.