‘Afrikaanse pluimveehouders zelf de touwtjes in handen geven’

Ter vergelijking, Janssen produceert met 320.000 legkippen zo’n 2 miljoen consumptie-eieren per week, terwijl een Lesothaanse ondernemer met 7.000 legkippen en 45.000 eieren per week al uitzonderlijk groot is. Maar ook binnen de Afrikaanse markt zijn er grote verschillen, van enkele vleeskuikens rondscharrelend op het erf tot koppelgroottes van 40.000.
Janssen vormde ter plekke de brug tussen deze verscheidenheid aan boeren en de organisatie. Samen met Agriterra-adviseur Frank van Dorsten trainde hij vertegenwoordigers uit onder andere de wol-, melk-, pluimvee- en aardappelsector.

Ook financieel zelfstandig

De landbouworganisatie wordt, naast de eigen contributiegelden en inkomsten uit verkoop (Mohair wol), voor een groot deel nog gefinancierd door de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, FAO, en door het Internationale Fonds voor Landbouwontwikkeling IFAD.
“Om zelfstandig te worden, moeten zij op zoek naar nieuwe manieren om hun dienstverlening te financieren. Tijdens de trainingen discussieerden we over bijvoorbeeld het aanbieden van telecomcontracten om zo het contributiegeld aan te vullen. Op zich een goede vondst, maar minstens zo belangrijk is het efficiënt omgaan met je financiële middelen”, stelt Janssen.
Wat hem opviel, was het hoge opleidings-niveau en het initiatief dat deze boerenbestuurders namen. “Ze konden vaak hun woord goed doen en wilden ook echt vooruit”, aldus de Limburgse pluimveehouder.

Agriterra-aanpak motiveert

Op uitnodiging van de boerenbestuurders bezocht Janssen een aantal lokale pluimveebedrijven. “Ik vond het interessant om de grote verscheidenheid met eigen ogen te zien. Wel hadden wij direct onze vraagtekens bij de haalbaarheid van een grootschalige, door particuliere organisaties opgezette pluimveeketen in Maseru. Zo’n club wordt van bovenaf bestuurd, is niet gefinancierd vanuit de boeren en geeft hen dus ook maar weinig zeggenschap.”
Bij de boeren beginnen met opbrengsten verhogen, gezamenlijk producten afzetten en zo een hele infrastructuur opzetten, geeft volgens Janssen de meeste zekerheid. “Zoals we dat met Agriterra aanpakken, motiveert volgens mij veel meer. Er liggen echt genoeg kansen, maar je moet de boeren wel zelf de touwtjes in handen geven.”