Weinig mis met Drents grondbeleid

De provincie slaagt erin om de risico’s van grondverwerving te beheersen, aldus de Noordelijke Rekenkamer in het rapport www.noordelijkerekenkamer.nl/onderzoek.html‘Voor behoud van beheerste grondverwerving’.

De meeste grondaankopen gebeuren door gemeenten (woningbouw) of het rijk (natuur). Waar de provincie zelf opereert, met name voor de aanleg van infrastructuur, gaat het om een beperkt risico.

Overhoeken

De Rekenkamer onderzocht of de provincie Drenthe bij het verwerven van grond doelmatig heeft gehandeld en geen onnodig risico heeft genomen. Ze stelt vast dat aan beide eisen wordt voldaan. De enige ruilgrond die de provincie (tijdelijk) bezit, zijn de ‘overhoeken’ die na aanleg van infrastructuur resteren.

Toch is er ook kritiek. Bij aankoop van grond voor de eigen provinciale infrastructuur stuurt de provincie de eigen ‘opkopers’ op pad zonder vastgestelde aankoopstrategie. Uit het onderzoek blijkt dat de ‘opkopers’ bij enkele transacties daardoor geen marktconforme prijs hebben betaald voor de grond. Het gaat echter om relatief geringe bedragen.

Natuurontwikkeling

De grondaankopen voor natuurontwikkeling laat provincie Drenthe uitvoeren door de Dienst Landelijk Gebied. Het financiële risico voor deze ‘groene’ aankopen ligt zo bij het rijk. De opkopers van DLG hanteren wel een aankoopstrategie.

Overigens blijft Drenthe relatief goedkoop om grond te verwerven. De agrarische grondprijzen zijn er landelijk gezien het laagst. Een hectare landbouwgrond moet er gemiddeld € 33.612 kosten, minder dan in bijvoorbeeld Friesland (€ 36.585) en Groningen (€ 39.639). In West-Nederland ligt die prijs ruim tweemaal hoger: op zo'n € 71.000.