‘Kaderrichtlijn Water: warme of koude douche’

Schoon en voldoende water zijn van levensbelang voor burgers en agrarisch ondernemers. Boeren en tuinders merken vaak als eersten wanneer het watersysteem uit balans raakt. Zij hebben er belang bij en zijn bereid om bij te dragen aan een betere waterkwaliteit. Beleidsmakers zouden daar gebruik van kunnen maken.

De zorg is dat de KRW uitgroeit tot een nieuw juridisch strijdtoneel, vergelijkbaar met stikstof. Waterkwaliteit verbeter je niet met onhaalbare normen of een deadline op papier. Doelen moeten realistisch en uitvoerbaar zijn, met oog voor natuurlijke omstandigheden, historische belasting en vervuiling die van elders komt.

Ondertussen gebeurt er al veel. Boeren investeren in precisiebemesting, bufferstroken, beter bodembeheer en technieken die uit- en afspoeling beperken. Verdere vooruitgang vraagt niet alleen om regels, maar vooral om innovatie, kennisdeling en samenwerking. In een gebiedsgerichte aanpak moeten boeren en tuinders ruimte krijgen voor doelsturing en vakmanschap.

Een goede waterkwaliteit is bovendien een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Niet alleen de landbouw, maar ook industrie, huishoudens, rioolwaterzuiveringen, infrastructuur en buitenlandse aanvoer hebben invloed. Het is redelijk dat iedereen naar rato bijdraagt. Maatregelen voor één sector brengen de doelen niet dichterbij.

De vraag is daarom niet of we de waterkwaliteit willen verbeteren, maar hoe. Kies voor meetbare resultaten, partnerschap en praktische oplossingen die werken voor landbouw, natuur en waterkwaliteit. Alleen dan wordt de KRW een warme douche.