Ministerie wil inzet levend vaccin toestaan bij IBR-bestrijdingsplan

Het bovine herpesvirus (BHV) is de veroorzaker van de ziekten Infectieuze Bovine Rhinotracheïtis (IBR) en Infectieuze Pustuleuze Vaginitis (IPV). De eerste is een zeer besmettelijke griepachtige virusziekte, ook wel koeiengriep genoemd. De tweede is een geslachtsziekte. Het ministerie van LVVN heeft een internetconsultatie geopend voor de regeling, die op 1 januari 2027 in werking treedt. De kern van het nieuwe beleid is een tweejaarlijkse vaccinatieplicht voor alle exploitanten van inrichtingen met gehouden runderen.

Daarbij worden ook levende markervaccins toegestaan. De levend-verzwakte vaccins worden overigens al langer toegepast, maar ze waren vooralsnog verboden bij een ministeriële regeling. Uit onderzoek blijkt dat deze vaccins veilig zijn en in de meeste gevallen zelfs effectiever werken dan de geïnactiveerde varianten.

Strikt protocol

Veehouders die niet vaccineren, moeten hun dieren volgens een strikt testprotocol laten onderzoeken op de aanwezigheid van het virus of antistoffen. Een rund dat op een van beide positief test, moet binnen zeven dagen worden afgevoerd. Om deze snelle afvoer juridisch mogelijk te maken, zijn de bestaande regels over de minimale verblijfsduur van runderen van 21 dagen voor afvoer naar het binnenland na aanvoer aangepast.

Voor afvoer naar het buitenland geldt geen afwijking. Dieren die naar het buitenland gaan, kunnen na 20 dagen verblijf worden getest, zodat deze op 7 dagen na de uitslag, 3 dagen later, alsnog kunnen worden afgevoerd naar het buitenland.

Centrale databank

Verder wordt een centrale databank ingericht, waarin alle vaccinatiegegevens en onderzoekuitslagen worden vastgelegd. Daarbij worden vaccinatiegegevens deels openbaar worden gemaakt voor wie beschikt over de unieke identificatiecode van een specifiek rund, wat de transparantie bij de handel in vee moet bevorderen.

Lees ook: GD: Snel IBR-vrij worden voor bedrijf met meerdere locaties beste optie

De onderzoekuitslagen zijn alleen bekend bij de eigenaar van een rund en bij de ministerie van LVVN. Die laatste kan daarmee de aanwezigheid van het virus monitoren.