'Subsidies: houd het eenvoudig'

En die 'maar' is...: soms zijn subsidies noodzakelijk om verder te komen, om te innoveren, om even een extra boost te krijgen. Want nieuwe ontwikkelingen kunnen niet altijd zelfstandig het licht zien. Dat vereist investering(en) en lef.

Je kunt het een bedrijfsrisico noemen. Maar in sommige gevallen is het ook een steun in de rug, in de vorm van subsidie. Hoopgevende nieuwe ontwikkelingen kunnen voor de individuele boer simpelweg te risicovol zijn om op te pakken, met als gevolg dat niets in de praktijk wordt gebracht. En juist nu, in tijden dat we spreken over een stikstofcrisis en mestoverschotten, wordt de roep om innovatie op het boerenerf steeds luider.

Met de politieke onzekerheid van dit moment zijn grote investeringen in een innovatief idee zeer risicovol. Dat er dan een beroep kan worden gedaan op een subsidie is gewoon goed. Het mes snijdt aan twee kanten: een innovatie/gedachte krijgt de kans om te groeien en kan worden getoetst in de praktijk. En zo zijn er uiteindelijk alleen maar winnaars.

Maar maak het dan niet zo ontzettend moeilijk om dat te realiseren. Subsidie aanvragen voor een innovatief idee vergt soms een enorm doorzettingsvermogen, weet ik uit ervaring. Enthousiasme zakt weg als het moeras van regeltjes en papierwerk zich aandient. Daarnaast vergt het veel tijd. Niet alleen tijd om projectplannen, e-mails en presentaties voor te bereiden, maar ook geduld om de procedure af te wachten.

Waarom dit zo werkt? Ik weet het niet. Misschien bestaat de angst dat iemand een subsidie krijgt terwijl dat niet de bedoeling is. Als dat het is, dan vraag ik: neem dat als bedrijfsrisico mee. Dat is volgens mij te overzien. Gebruik maatwerk en maak vaart, zodat het enthousiasme erin blijft en de tijd de noodzaak om te innoveren niet inhaalt.