Wat als het thuis niet botert?

Uit het leven gegrepen: een niet-bestaande situatie, gebaseerd op ervaringen van de sociaal werkers van ZLTO.

Johan heeft het bedrijf overgenomen. Vader Driek en moeder Hermien wonen in een verbouwd deel van de boerderij. Johan en Silvia hebben het oude gedeelte naar eigen smaak ingericht en wonen er met hun kinderen.
Driek is gewend aan een vast patroon. ’s Morgens op tijd uit bed en even bij Johan binnenlopen voor een bakje koffie, als het gezin nog zit te ontbijten. Dan achter gaan helpen. Lekker nuttig bezig zijn. Johan doet nu wel veel dingen anders op het bedrijf. ‘Daar moeten we het nog maar eens een keer over hebben’, zucht Driek.
Ondertussen is Hermien op de thee gegaan bij Silvia. ‘Best fijn dat ik regelmatig even bij je binnen kan wippen’, zegt Hermien. Ze kan Silvia goed helpen; ze heeft immers jarenlange ervaring met het huishouden en de opvoeding van kinderen op de boerderij. ‘Tot vanmiddag’, roept Hermien als ze na een uurtje naar huis gaat.
Johan begint zich te storen aan de bemoeienissen van zijn vader. Silvia ziet op tegen de bezoekjes van Hermien. De irritatie groeit. Silvia moppert over haar schoonmoeder, Johan over zijn vader. Met een: ‘Ach, ze bedoelen het toch wel goed. Ik kan vader toch niet wegsturen, hij werkt hier zijn hele leven al’, wordt de discussie voor de zoveelste keer afgedaan.
De bom barst. Het wordt te veel voor Silvia, die uitvalt tegen Hermien. De vonk in het kruitvat. Ruzie op het erf. Gesprekken stagneren. Boze blikken. De kinderen van Johan en Silvia weten niet meer waar ze aan toe zijn. Ze mogen niet meer zomaar binnenlopen bij opa en oma.
Tijd om met elkaar in gesprek te gaan, na te gaan wat nodig is. Zonder verwijten over en weer. De sociaal werker kan hier een belangrijke rol spelen. Gratis en discreet.