Sluis als ei van Columbus

Het klimaat verandert, daar twijfelt niemand meer aan. Natte en droge periodes worden extremer en de zomers lijken beter te worden. Persoonlijk geniet ik van de mooiere zomers, maar voor de zoetwatervoorziening heeft het grote, nadelige gevolgen. Minder beschikbaarheid van zoet water heeft uiteraard negatief effect op de landbouwsector.
LTO maakt er werk van om dat te voorkomen. Met ons Deltaplan Agrarisch Waterbeheer hebben we daarvoor een flink aantal voorstellen gedaan. De komende tijd zetten we ons met name in om de verzilting op lange termijn tegen te gaan. In 2008 riep de nationale Deltacommissie al dat we in Nederland over voldoende zoet water kunnen blijven beschikken door ‘beter bufferen’ en ‘slimmer verdelen’.
Met de huidige kabinetsplannen gebeurt dat onvoldoende en houden we op lange termijn het zoute water niet buitengaats. Met de verzilting van het Volkerak en de plannen om de Nieuwe Waterweg te verdiepen, hebben we straks een tekort aan zoet water van rond de 100 kuub per seconde. Dat is een afname van 30 procent.
Vooral in West-Nederland zal het oppervlaktewater verzilten. LTO vindt dat het kabinet het verdiepen van de Nieuwe Waterweg en de verzilting van het Volkerak dan ook niet los van elkaar mag zien. Juist die ontwikkelingen veroorzaken een groot tekort aan zoet water.
Daarom pleiten wij voor een onderzoek naar een sluis op de scheiding tussen Nieuwe Maas en Nieuwe Waterweg, ten oosten van de Petroleumhaven. De zeeschepen hebben er geen last van en het zoute water wordt voldoende tegengehouden. Wat mij betreft het ei van Columbus. We blijven ons best doen daar ook het kabinet van te overtuigen.

Siem Jan Schenk