De fruitsector worstelt, maar komt niet boven

Twee nieuwsfeiten uit de fruitsector wekken gefronste wenkbrauwen. Het verstrekken van schoolfruit wordt gestaakt, hoewel dit jaar vanuit Brussel meer subsidies worden verstrekt. Tevens blijkt dat vanuit de fruitsector nauwelijks animo bestaat voor de opkoopregeling die is ingesteld als reactie op de Russische boycot.
Beide kwesties verbazen en hebben een gemene deler. Hoewel de achtergronden divers zijn, blijkt in beide gevallen dat het voor de fruitsector vrijwel onmogelijk is om uitvoering te geven aan regelingen waarvoor overheidssteun beschikbaar is.
De sector toonde zich deze zomer verheugd met noodsteun uit Brussel. Maar telers blijken hun product niet uit de markt te halen. Het alternatief, afwachten hoe de prijzen zich ontwikkelen, blijkt aantrekkelijker dan de opkoop-regeling. De praktijk is weerbarstig.
Het schoolfruit dreigt aan zijn eigen succes ten onder te gaan. De EU stelt dit jaar een groter budget beschikbaar om kinderen fruit te laten eten, maar opmerkelijk genoeg gooit de fruitsector in Nederland de handdoek in de ring.
De markt en overheid bewijzen in beide situaties dat ze niet dezelfde taal spreken. Wat begint met goede intenties, strandt in de uitvoering. Fruittelers lopen vast in een moeras van uitvoeringsregels, protocollen en circulaires. Subsidiepotjes blijven onaangeroerd of gaan op aan de bekostiging van bureaucratie.
De conclusie dat enkel de overheden blaam treft is echter te gemakkelijk. Als de fruitsector het gedeeltelijk niet oogsten van product collectief toejuicht om prijsherstel te stimuleren, lost wijzen naar de buurman met de oproep dat hij zijn fruit moet laten hangen het probleem niet op. Die regie heeft ontbroken. De fruitsector worstelt met de overheid, maar deels ook met zichzelf.